Hoe je je kind het beste kunt helpen

Rare onrustige tijd

Wat beleven we toch allemaal he!
Voor ons volwassenen is het nauwelijks te bevatten wat er allemaal gebeurt, laat staan voor onze kinderen.

Hoe gaat het bij jullie thuis?

Bij ons zijn we met het hele gezin thuis. Mijn man is in huis aan het werk, ik werk een paar uur per dag aan mijn laptop aan tafel en de kinderen vermaken zich aardig.
We hebben een werkboekje van school, knutselen erg veel en gaan elke dag even naar buiten de tuin in.

We proberen wel een ritme vast te houden.

We staan op tijd op, ik werk alleen ’s ochtends en zet de kinderen aan een werkje.
Tussendoor is er de hangmat die we onder de eettafel hebben gemaakt, voor allebei eentje. Ze kunnen er zelf in en uit, liefst verstoppen ze zich ook helemaal in de stof. Hun eigen coconnetje en een echte aanrader voor iedereen.

En dan ineens is daar….. de boosheid!

O, wat is het toch stom. De kinderen mogen niet mee naar de winkel, we kunnen nergens op bezoek, er komt geen bezoek bij ons thuis en de school en opvang zitten dicht. Alles is soms ineens heel erg stom en dan wordt, vooral mijn dochter, heel erg boos.

Boos op de situatie, boos op mij, boos op haar broer, boos op alles.
Wat lastig he!

We schieten dan allebei ons oerbrein in

We gaan over op overlevingsstand. We moeten controle loslaten, want alles is anders en we weten niet wat er gaat gebeuren.
Er zijn dan drie opties in gedrag. Mijn dochter slaat dicht (verstarren), ik ga proberen de controle terug te krijgen door te blijven vragen/zorgen (vechten). De derde optie is overigens vluchten, die is bij ons in huis niet aan de orde.
Het lastige is wel dat ik en mijn dochter een andere modus hebben en daardoor gaan botsen met elkaar.

Als ik haar kan blijven zien, komt het goed!

De behoefte blijven zien, dat is een hele kunst.
Wat is haar behoefte? Dat is er maar eentje: VEILIGHEID!
En die veiligheid dien ik haar te bieden als moeder op dat moment.
Dus, ik erken haar gevoel en laat haar op een veilige manier uitrazen.

Dan volgt er een knuffel. Een échte knuffel!

Als ook ik in mijn oerbrein was geschoten, de vechtmodus, dan was het een strijd geworden en gebleven. Door haar de veiligheid te bieden, werd ze rustig.

Zodra de kinderen op bed liggen, pak ik in deze gekke tijd een moment voor mezelf. Even stilstaan bij mijn eigen lichaam, mijn eigen gevoelens en rustig ademhalen.
Hierdoor kan ik bij mijzelf blijven en in het moment blijven. Zo blijf ik mezelf ook veilig voelen.

Wat was, is geweest. Wat nog komt, komt nog.
Maar nu, op dit moment, ben ík er en pak ik mijn rust.

Zo overleef ik deze onrustige periode

Corona maatregelen, uitleg aan jonge kinderen

Simpele antwoorden op grote vragen

Er is op internet veel informatie te vinden over corona, het virus en uitleg aan kinderen. Echter, voor hele jonge kinderen gaat de uitleg over wat een virus is misschien onnodig ver.

Soms is een kort antwoord meer dan genoeg. Als volwassene hebben we snel de neiging om een kind te overladen met informatie.

Blijf luisteren en kijken naar je kind, voorzie in wat je kind nodig heeft. Dat is genoeg.
Echt.

Een driftige tweejarige, midden op straat….

Soms dan gaat het niet zoals je had bedacht.
Soms dan is de hele wereld stom.
Soms dan wil je eigenlijk heel veel en tegelijk niks.

Het valt niet mee om twee jaar oud te zijn.
Zo ook afgelopen vrijdagochtend.

Mijn dochter moest naar school. We moesten thuis al een beetje vaart maken omdat mijn dochter alles graag op haar eigen tempo doet. En dat is niet heel snel kan ik je vertellen…

Uiteindelijk stonden dan toch we alle drie klaar.

Jas en schoenen aan, tassen ingepakt, op naar buiten.
Al vooraan de oprit gaf mijn zoon aan dat hij níet mee wilde. Écht niet.
Geen handje vasthouden, geen stap vooruit.
Aangezien er niemand thuis was, moest hij toch echt even mee om zijn zus weg te brengen.

Dus, wat te doen? Maar even door de knieën. In alle rust vroeg ik hem wat er was en hij zei: “Ik heppet koud!”
We snoerden de jas nog iets verder dicht en zei dat mijn hand lekker warm was.

Hij pakte mijn hand en we liepen verder.

Nét op het nippertje kwamen we aan op school. Er was dus geen tijd meer om op het schoolplein te spelen, want we moesten naar binnen.
Hmm, dat was de tweede tegenvaller al deze dag voor mijn zoon.

Mijn dochter was inmiddels de klas ingelopen en wij liepen naar buiten, op weg terug naar huis. Al mopperend en huilend liep mijn zoontje naast me, alleen maar omdat er geen tijd was geweest om te spelen.
Een gesprekje door mijn knieën gezakt hielp niet.

Toen zag ik iets wat ons kon redden…….

Ik stopte met lopen en wees naar de grond. “Kijk eens jongen!”
Hij stopte ook, nog altijd snikkend en schreeuwend, boog voorover en werd stil.
Ik vroeg hem wat hij zag. “EEN SLANG!!”
De regenworm, want dat was het, kronkelde over de stoep. Hij bleef er verwonderd naar kijken en we praatten even over het beestje.

Toen zijn interesse verzwakte, liepen we door naar huis. Al babbelend over de worm, dat die nog leefde en dat onze kip Carla die wel heel lekker zou vinden en dat Carla die wel kon eten maar wij niet omdat wij geen wormen eten want dat is vies (heerlijk, die lange peuterzinnetjes met logica) kwamen we thuis.

Heel de nare bui was over. Zomaar.
Of toch niet zomaar?

Tja, dat peuterbrein heeft het superdruk met groeien.
En soms neemt dat brein dan even de overhand.
Zomaar.

Dan is het fijn om uit die situatie te stappen.
Doordat ik rustig bleef, het brein de ruimte gaf om even te razen en daarna een zachte overstap maakte naar een andere situatie, ging het brein uit de razende modus. Zomaar.
Heel geleidelijk.

Gaaf he!

En toen gebeurde er iets magisch…

Het einde van de dag was daar, kinderbedtijd stond op de klok.

Wij beleefden een drukke dag, met een feestje en daarna thuis nog onverwacht bezoek.

Meestal proberen we, vooral de zondag, iets rustiger te houden om te kinderen nog even rust te bieden voordat de nieuwe week weer begint.

Een drukke dag betekent hier wel eens een drukke bedtijd.

Ook al hebben we een vast ritueel, als de prikkels van de dag nog de boventoon voeren dan is de slaap vatten niet makkelijk.

De eer van het ouderschap, zo ervaar ik het, is dat de kinderen ons niet altijd willen vertellen wat er nog in het hoofd omgaat. Soms willen ze het niet, soms weten ze het niet.

Op die avonden vervang ik het verhaaltje voor het slapengaan door iets anders.

Zo ook deze avond. De kinderen wilden nog niet naar bed, maar het was toch echt wel een keer tijd om de dag af te sluiten. Onze zoon stuiterde op bed heen en weer en onze dochter was licht weerbarstig.

Ik besloot de handpop erbij te pakken. Ik deed mijn hand erin en de magie ontstond…..

Stap voor stap werd de dag besproken

De handpop kreeg heel veel informatie. Waar we geweest waren, wat ze daar gegeten hadden, wie er nog meer waren en hoe leuk het was.

Elke keer weer ben ik verwonderd over dit stukje magie. Ook al is het mijn stem, allebei mijn kinderen praten écht met het karakter dat om mijn hand zit.

We babbelden nog even door, nou ja, de handpop babbelde door en stelde nog wat vragen.

En ja hoor, daar kwam het zand in de oogjes….

Beide kinderen namen afscheid van, ik dit geval een kikker handpop (tja, echt toeval), gingen heerlijk liggen en sliepen bijna meteen.

De kracht van de handpop wilde ik jullie vooral niet onthouden, dus vandaar deze blog.

Speelgoed dat prikkelt

Voeten, voelen, gronden

Mijn kind is snel uitgekeken op speelgoed

Tegenwoordig is veel speelgoed zo gedetailleerd gemaakt dat het weinig aan de fantasie overlaat.
Het ene kind kan helemaal opgaan in de beleving van bijvoorbeeld een brandweerauto, een dinosaurus of trein.

Het andere kind heeft wat meer prikkeling nodig om de fantasie los te krijgen.

Sensorisch speelgoed

Ik ben fan van prikkelend speelgoed. Speelgoed dat geen uitgesproken functie heeft, maar vooral de kinderen zelf laat bedenken wat je ermee kunt doen.

Een paar voorbeelden:
– een balansbord (wobbel of teeter popper)
Mijn dochter vind het heerlijk om er lekker op te liggen en een beetje te wiebelen. Ze komt dan echt tot rust.
Mijn zoon wil er vooral overheen lopen, wipwappen en blijft nieuwe dingen uitproberen.
– sensory blocks
Dit zijn houten blokken met verschillende vormen. De blokken zijn gevuld met verschillende kleuren en materialen. Dit prikkelt de zintuigen en de fantasie. Je kunt ermee bouwen, luisteren welke geluiden de vulling maakt, door de kleur heen kijken en zien hoe de ruimte verandert, en alles wat jouw kind er nog meer mee wil doen.
– alles waar voelen/friemelen voorop staat
Door te voelen wat er in je handen of onder je voeten gebeurt, ga je letterlijk even uit het hoofd en daarmee kun je de prikkels van het moment makkelijker loslaten.

Duur in aanschaf, maar….

De meeste materialen in deze categorie zijn wat duurder in aanschaf. Als je iets vind waar jouw kind uren mee zoet kan zijn, is dat de hogere aanschafprijs meer dan waard. Maar hoe weet je nou wat er bij jouw kind past?

Kinderen tot 18 jaar mogen gratis lid worden van de bibliotheek. Hier in de regio zit daar ook een spelotheek bij. Je kunt dan speelgoed uitproberen en pas iets aanschaffen als je weet wat er past.

De beste manier om prikkels van de dag van je af te krijgen is een douche.

Douchen helpt om even alles van je af te spoelen.
Sommige kinderen vinden douchen niet fijn. Het kan dan helpen om er een ritueel van te maken en met een washand van boven naar beneden met lichte druk de dag van je kind af te wassen.

Op dit moment draait mijn naaimachine overuren. Die machine helpt mij om even uit mijn hoofd te gaan en lekker ‘zen’ bezig te zijn.
En wat er uit komt rollen? Een extra leuke washand, die ook nog eens te koop is!
Voor 5 euro heb je er eentje en je bestelt per email of telefoon.
info@kindercoachlarana.nl of 06-46286162

Opkikker washand

Wat als…..

– je kind heel gevoelig is
– het hierdoor ineens om kan slaan in gedrag
– je maar geen contact lijkt te krijgen met je kind over wat er nu aan de hand is
– je als ouder, opa/oma of misschien wel professional op zoek bent naar dé gouden tip
– je open staat voor een andere kijk op gedrag
– je door inzicht te krijgen in jouw kind, ook weet hoe je kunt helpen

Die ene gouden tip….

Was het maar zo simpel he!
In hulpvragen die ik veelal per email binnen krijg is dat wel wat er gevraagd word. Een wordt een korte omschrijving van de situatie gegeven en dan een vraag om een tip.

Mijn antwoord is altijd hetzelfde: Graag zou ik een kennismaking plannen om de situatie door te nemen. Ik heb veel vragen omtrent klachten, de geboorte, het gedrag en de hulpvraag, waarmee ik een beeld krijg hoe ik jullie kan helpen.

Wat zou ik het fijn vinden om ouders inzicht te geven in het energiesysteem van het lichaam. Dit zou al zoveel puzzelstukjes kunnen leggen!

En daarom ga ik een cursus aanbieden.

4 avonden, waarin je leert wat een energiesysteem is, hoe je hiermee aan het werk kunt en waarin je jouw vragen beantwoord zult krijgen.

De groepen zullen uit maximaal 6 personen per cursus bestaan, dus je loopt de kans dat de cursus vol is.

De data staan gepland, kijk snel hoe je je op kunt geven.

Me-time!

Spelen met pastelkrijt

Even ontspannen

Wat is het druk geweest de afgelopen tijd, dat schreef ik al eerder. En alhoewel er heel veel leuke dingen gebeuren, is het thuis ook even intensief geweest.

Mijn zoon is dit jaar al 3 keer ziek geweest

3 periodes van koorts, oorpijn, keelpijn, heeeeeel veel snot en hangen bij mama volgden elkaar op. Stiekem vind ik dat hangen bij mama best heel fijn, maar vond het natuurlijk ook naar voor dat kleine mannetje dat hij zich zo beroerd voelde.

Vitaliseren

In mijn vorige bericht legde ik uit wat vitaliseren is, en dat jij als ouder daarmee een superkracht bezit.

Hoe vergelijkbaar dit is met magnetiseren, alleen word ik van magnetiseren niet moe en van vitaliseren wel.

Even opladen was dus nodig

Er zijn verschillende manieren om op te laden. Voor mij was het nu eventjes nodig om alleen weg te gaan. Even tijd écht voor mezelf.

Van mijn lieve man kreeg ik een avondje me-time. Heerlijk even in bad, lekker even kluizenaartje spelen deze avond.

Creativiteit gaat weer stromen door ontspanning

Zoals jullie wel al gezien zullen hebben, vind ik het leuk om creatief bezig te zijn. Tekenen hoort daar ook bij, maar ik doe er eigenlijk veel te weinig mee.

Deze avond was dus een uitgelezen kans om alle tekenspullen op tafel uit te stallen en aan de gang te gaan. Pastelkrijt is dan echt mijn favoriet. Je zet de lijnen en dan…, heerlijk vegen met je vingers over het papier. Zo ben ik dus alsnog met mijn handen aan het werk en vind het dan ook leuk om voor iemand anders te tekenen.

Intentie in tekening

Als ik voor iemand anders teken, stem ik me af op die persoon en ga dan aan het werk. Op die manier komt er een passende tekening uit.

Positieve boost

Na deze avond even lekker ontspannen, heb ik mezelf een boost gegeven waarmee ik er weer even tegen kan.

Met deze blog zeg ik niet dat je er persé even uit moet om tot ontspanning te komen. Het kwam er bij toeval even van.

Een heerlijke wandeling, even mediteren, een avondje zonder schermen of lekker gek doen met je kinderen zijn ook voorbeelden van tot jezelf komen.

Mijn tekenspullen zijn nog niet opgeborgen, die blijven deze week maar eens op tafel staan als trigger om ze te gebruiken.

Op naar meer avonden van gekleurde krijthanden!

Ik heb er zin in!

Jij als ouder hebt superkracht!

Fijne knuffeldag vandaag!

Tja, overal is wel een dag aan gewijd tegenwoordig. De meeste vind ik onzin, maar deze is de moeite waard om even bij stil te staan.

Heb jij al geknuffeld vandaag?
En niet alleen vandaag natuurlijk….

Soms kan een knuffel even snel zijn, soms super intens.
Wat is het een cadeautje als je van je kind een knuffel krijgt die spontaan komt en niet snel losgelaten wordt.

Laat dat knuffelhormoon maar stromen!

Als je kind niet lekker in zijn of haar vel zit, kan een knuffel heel helend werken.
Vitaliseren noemen ze dat.
Je kind kan echt even opladen bij jou en dan weer door.
Prachtig hoe de natuur dat bedacht heeft toch?

Eigenlijk is dat ook energie:
Een boost positieve energie die jij doorgegeven hebt.

Eigenlijk doe je daar als ouder iets dat te vergelijken is met magnetiseren:

Je helpt je kind door een vastloper heen!

Dus, als ouder heb jij een superkracht!

Als je je dat realiseert, is mijn enthousiasme over en passie voor mijn werk misschien nóg iets beter te begrijpen.

Hoera 1 jaar!!

Geboren!

Wauw! Ineens bestaat La Rana een jaar! Wat is het snel gegaan zeg!

Iets langer dan een jaar geleden besloot ik om mijn baan op te zeggen en mijn passie te gaan volgen. Uit die passie is La Rana geboren.

Dreumes

Per vandaag is la Rana geen baby meer, maar een dreumes! Nog in de kinderschoenen, maar groeiende en vol in ontwikkeling!

Leerweg

In het afgelopen jaar heb ik geleerd te ondernemen, mezelf zichtbaar te maken en langzaam begon de praktijk te lopen.

Energie

het is zo ontzettend fijn om voor la Rana aan het werk te zijn! Ondanks de vele uren die er al snel in gaan zitten, krijg ik er meer energie van dan het me kost. Voor mij een mooie bevestiging dat het een goede keuze is geweest om de praktijk op te zetten.

Een paar highlights

Zo was er een consult met een meisje van 5. Het meisje had moeite om écht zichzelf te zijn en gaf aan het veel koud te hebben. We gingen een behandeling in, waarna het
meisje zich terugtrok in de woonkamer en ik met moeder evalueerde. Ineens kwam
het meisje de keuken in, in haar ondergoed. Ze had het heerlijk warm zei ze en wilde laten zien dat ze haar kleren had uitgetrokken.
Moeder reageerde wat verbaasd.
Maar weet je, dit was een cadeau! Een cadeau zowel voor mij als behandelaar, als voor moeder waarbij haar boodschap was: ‘Kijk! Ik durf mij nu bloot te geven!’


Diverse andere coachtrajecten volgden, met mooie resultaten.
Zo waren er hulpvragen over plotselinge driftbuien, slechte slapers, moeite met uiten van emoties en een hulpvraag vanuit een moeder die graag zelf op de behandeltafel wilde om haar emoties te kunnen verwerken.
Dit laatste kan namelijk ook! Alle behandelingen die ik aanbied, zijn ook toepasbaar op volwassenen.

Het mooiste van alles is dit:

Het mooiste van alles vind ik nog de ontwikkelingen op privé gebied. Mijn eigen kinderen zijn nog klein en laten me zo ontzettend veel zien in hun ontwikkeling!
Het is prachtig en soms supermoeilijk tegelijk om te zien hoe zij vanuit puurheid het leven leven.
Als moeder zie ik niet altijd meteen van mijn eigen kinderen dat ze ergens in vastlopen of wat er dan gebeurt. Het is mooi om te ontdekken dat het gedrag vaak
reflecteert naar ons als ouders. Ze willen er iets mee zeggen en zoeken een manier die jou als ouder raakt. Niet om je pijn te doen, of omdat ze je niet lief vinden, maar omdat ze proberen je iets duidelijk te maken.

Wat een leerweg is dat he, opvoeden!

Ik kijk ontzettend uit naar het komende jaar, met nieuwe cliënten, nieuwe plannen en alles wat ik mag leren van mijn eigen kinderen.

Bedankt aan jullie allemaal voor het volgen, het steunen en het vertrouwen in La Rana!

Energie bij je houden

Lagen in energieveld van lichaam

Ken je dat? Je zit op een verjaardag en er zit iemand naast je waar je je niet prettig bij voelt. Maar die persoon is best wel aardig. De persoon zit breed en is erg aanwezig. Je voelt je bijna een beetje onzichtbaar naast diegene.

Als wij dit als volwassenen al herkennen, stel je dan voor hoe dit voor een kind is.

In intake gesprekken met ouders wordt vaak benoemd dat hun kind zich niet prettig voelt in groepen.

Een kind groeit op en leert steeds meer zijn of haar eigen ik te kennen. Door goed te kijken naar andere kinderen, te kijken naar hun emoties en gedrag, gaat de eigen ontwikkeling verder.

Hoogsensitiviteit en ‘ik’ leren kennen

Tegenwoordig zijn er meer kinderen die hoogsensitief zijn. Dit betekent dat ze veel of zelfs álle details om zich heen oppikken. Soms zijn dat emoties, soms zijn dat geluiden of nieuwe prikkels. Soms zelfs alles bij elkaar.

Als een kind niet goed weet wat bij hem of haar hoort en wat bij de ander dan is de grens zoek en kunnen ze daar behoorlijk moe, emotioneel of zelfs beroerd van worden.

Grens leren herkennen

Het is zo fijn om een kind te leren waar de grens ligt, maar ook om te benoemen wat er gebeurt.

Zodra mijn dochter ineens omslaat in haar emotie, ga ik kijken wat er op dát moment gebeurt of net gebeurd is. Vaak kan ik, door dat te benoemen, haar helpen door die emotie heen te komen. Ze weet dat het niet van haar is en kan weer door.

Wil je dit ook voor jezelf of je kind? Ga dan eens kijken wat er met jou of met je kind gebeurt als er ineens een omslag is. Waarschijnlijk zie je al gauw waar de oorzaak ligt.

Succes!