Weer een gebroken nacht……

Afgelopen nacht was het weer eens zover. Ons mannetje had gedroomd en was compleet in paniek.

Ik werd wakker van zijn gehuil.

Toen ik bij hem kwam was hij verdrietig, bang en vooral heel erg boos. Hij wilde zijn speen niet, hij wilde niet liggen, niet bij me hangen, niet écht wakker worde en alles wat ik probeerde was voor hem een reden om nog bozer te worden.

Hij was nog niet helemaal wakker en hing dus nog half in zijn droom. Daardoor kon ik niet tot hem doordringen en niets voor hem doen ook al wilde ik dat het liefste wel.

Frustrerend!

Ook voor mij als mama is dit een situatie die op dat moment makkelijk kan doorschieten in onmacht.

Mijn opties:

Ik kan er voor kiezen om mijn frustratie te uiten, maar waar is dan zijn houvast?
Ik kan boos terug gaan doen, maar dan horen we elkaar helemaal niet meer.
Ik kan hem toespreken en proberen in een machtstrijd te overwinnen…. Maar hoe geforceerd is dat?
Alle bovenstaande opties komen in mijn hoofd voorbij, maar ik weet ook wel dat ze allemaal niet gaan helpen.

Dus, wat blijft er dan over?

Juist. Rust bewaren. Er zijn. Niet knuffelen als hij dat niet wil, maar een hand op zijn buik/been/rug. Blijven bevestigen dat ik er ben.

Ervaring

Deze laatste stap kan ik nu als moeder makkelijker zetten, door alle opgedane kennis over de omgang met kleine kinderen. In theorie weet ik het allemaal, maar deze kennis in de praktijk brengen is als moeder soms best lastig. Dat voelt ook echt wel eens naar als ik middenin een crisismoment zit.

Resultaat

Door te weten waarom een kind doet wat hij doet, in dit geval dus herkennen en erkennen dat hij zo boos was, ontstond er rust. Mijn kind voelde zich begrepen en gesteund. Gewoon, doordat ik er was, verder niets. Hij werd rustig en viel weer in slaap.

Gevoel moet goed zijn

Mijn visie is om kinderen te helpen bij het verstaanbaar maken van hun gedrag. Om die reden werk ik niet alléén met de kinderen, maar zeker ook met de ouders. De theorie hierboven werkt namelijk alleen als het gevoel klopt. Voel jij je van binnen nog opgefokt, dan krijg je echt geen rust overgebracht.

Misschien voel je je wel eens schuldig over hoe je iets hebt proberen op te lossen of voelt het stom dat je gewoon niet weet hoe dan wel.
Voel geen drempel om contact te zoeken. Het is namelijk niet aan mij om iets te vinden van jou of de manier waarop je opvoedt. Ervanuit gaande dat je het beste wilt voor je kind, gaan we samen kijken naar jouw hulpvraag en zoeken naar een oplossing voor dat wat er speelt.

Stappenplan

Tijdens de eerste afspraak gaan we samen jullie hulpvraag uitwerken. Waar lopen jullie in vast en hoe zou je het graag willen?

Vanuit daar gaan we aan de slag. Ik kan je helpen om je rust te vinden en je te herpakken in crisismomenten. Dit doen we met behulp van magnetiseren en oefeningen die jij alleen of samen met je kind kunt doen. Daarbij is het belangrijk om een oefening te vinden die voor jullie werkt, dus niet zomaar een oefening uit een boekje.

Resultaat wordt blijvend

Na een tijdje zul je gaan merken dat het voor zowel jou als voor je kind makkelijker wordt om dit soort crisismomenten te doorbreken. Hoe fijn zou dat zijn!

Gratis download

Op mijn website vindt je een gratis download. Hier staan tips in omtrent gespreksvoering met 2-5 jarigen. Download het nu via: http://www.kindercoachlarana.nl/gratis-download/

Heb je nog vragen?

Neem vrijblijvend contact met me op.

Het spel van een kind vertelt heel veel!

Foto gemaakt in voormalige pastorie te Beers

Ik kwam thuis bij een goede kennis en haar dochtertje. Moeder en ik zaten heerlijk samen aan een kopje thee, het meisje speelde in haar eigen fantasie wereld maar bleef in de buurt.

Terwijl we daar zo zaten nam het gesprek serieuze vormen aan. Moeder vertelde me dat het de laatste tijd allemaal wat moeizaam ging. Ze deed ontzettend haar best om alle ballen hoog te houden, maar was moe en had moeite met de veranderingen na de schoolvakantie. Er speelde vanalles op haar werk, haar dochter ging weer naar school en haar man en zij zagen elkaar doordeweeks niet zo veel.

Het spel van haar dochter veranderde

Het meisje nam de houten blokken en begon ermee te spelen. Ze maakte er allerlei figuren en haar moeder keek er verbaasd naar omdat dit speelgoed eigenlijk zo goed als nooit uit de kast kwam.

Terwijl we er naar aan het kijken waren pakte het meisje een rond blokje, legde daar een lange platte bovenop. Het werd een wipwap. Op de uiteinden van de wipwap zette ze twee blokjes en begon te spelen. Het ging prima, want de wip was in balans.

Maar toen veranderde haar spel

Ze legde het ronde blokje aan de onderkant uit het midden, waardoor de wip uit balans raakte. Ze kon er niet meer mee wipwappen, maar probeerde dit wel.
Moeder herkende hier een spiegel in. Het gezin was door alle hectiek even uit balans!
Dit had ze zelf echter nog niet zo concreet gezien.
Vlak hierna bouwde het meisje een toren van een paar smalle blokjes. De toren was in balans, maar werd met een ander blokje omver geslagen. Weg balans, de toren stortte in elkaar. Wederom een mooie beeldspraak, het liet zien hoe makkelijk de balans op dit moment omver geworpen wordt omdat de basis niet sterk is (mama in dit geval).

Wauw, haar kind liet haar zien hoe het in elkaar stak!

Prachtig he! Ik schrijf al vaker stukjes over beeldend gedrag, maar het blijft me mateloos fascineren hoe kinderen hun verhaal kunnen vertellen. Hoe logisch dit allemaal ook klinkt, des te moeilijker is het om dit van je eigen kind te kunnen zien.
Als coach kan ik deze vertaalslag makkelijk maken, maar ook ik zie echt niet altijd de spiegel die me door mijn eigen kinderen wordt voorgehouden.

Voortdurend proces

In je leven blijf je leren. Al is de balans hersteld in het gezin, deze kan door een gebeurtenis zomaar weer verstoord worden. Het is de kunst om naar elkaar te blijven kijken, naar elkaar te blijven luisteren en te proberen in verbinding met elkaar te kijken wat er anders moet of kan.
Hoe gaat dat bij jullie thuis?