Welkom op de website van la Rana!

Je vindt op deze website niet alleen hulp voor kinderen!

  • Ben je zwanger?
  • Heb je een onrustige baby?
  • Heb je een schuldgevoel over de bevalling?
  • Vertoont je kind gedrag waar je niet bij kunt?
  • Ben je op zoek naar inzichten?
  • Ben je professional?

    La Rana biedt jou, je kind en/of je partner innerlijke rust en ontspanning.

    Op deze website vindt je meer informatie over de aanpak, tarieven en mijzelf.

Hoera 1 jaar!!

Geboren!

Wauw! Ineens bestaat La Rana een jaar! Wat is het snel gegaan zeg!

Iets langer dan een jaar geleden besloot ik om mijn baan op te zeggen en mijn passie te gaan volgen. Uit die passie is La Rana geboren.

Dreumes

Per vandaag is la Rana geen baby meer, maar een dreumes! Nog in de kinderschoenen, maar groeiende en vol in ontwikkeling!

Leerweg

In het afgelopen jaar heb ik geleerd te ondernemen, mezelf zichtbaar te maken en langzaam begon de praktijk te lopen.

Energie

het is zo ontzettend fijn om voor la Rana aan het werk te zijn! Ondanks de vele uren die er al snel in gaan zitten, krijg ik er meer energie van dan het me kost. Voor mij een mooie bevestiging dat het een goede keuze is geweest om de praktijk op te zetten.

Een paar highlights

Zo was er een consult met een meisje van 5. Het meisje had moeite om écht zichzelf te zijn en gaf aan het veel koud te hebben. We gingen een behandeling in, waarna het
meisje zich terugtrok in de woonkamer en ik met moeder evalueerde. Ineens kwam
het meisje de keuken in, in haar ondergoed. Ze had het heerlijk warm zei ze en wilde laten zien dat ze haar kleren had uitgetrokken.
Moeder reageerde wat verbaasd.
Maar weet je, dit was een cadeau! Een cadeau zowel voor mij als behandelaar, als voor moeder waarbij haar boodschap was: ‘Kijk! Ik durf mij nu bloot te geven!’


Diverse andere coachtrajecten volgden, met mooie resultaten.
Zo waren er hulpvragen over plotselinge driftbuien, slechte slapers, moeite met uiten van emoties en een hulpvraag vanuit een moeder die graag zelf op de behandeltafel wilde om haar emoties te kunnen verwerken.
Dit laatste kan namelijk ook! Alle behandelingen die ik aanbied, zijn ook toepasbaar op volwassenen.

Het mooiste van alles is dit:

Het mooiste van alles vind ik nog de ontwikkelingen op privé gebied. Mijn eigen kinderen zijn nog klein en laten me zo ontzettend veel zien in hun ontwikkeling!
Het is prachtig en soms supermoeilijk tegelijk om te zien hoe zij vanuit puurheid het leven leven.
Als moeder zie ik niet altijd meteen van mijn eigen kinderen dat ze ergens in vastlopen of wat er dan gebeurt. Het is mooi om te ontdekken dat het gedrag vaak
reflecteert naar ons als ouders. Ze willen er iets mee zeggen en zoeken een manier die jou als ouder raakt. Niet om je pijn te doen, of omdat ze je niet lief vinden, maar omdat ze proberen je iets duidelijk te maken.

Wat een leerweg is dat he, opvoeden!

Ik kijk ontzettend uit naar het komende jaar, met nieuwe cliënten, nieuwe plannen en alles wat ik mag leren van mijn eigen kinderen.

Bedankt aan jullie allemaal voor het volgen, het steunen en het vertrouwen in La Rana!

Energie bij je houden

Lagen in energieveld van lichaam

Ken je dat? Je zit op een verjaardag en er zit iemand naast je waar je je niet prettig bij voelt. Maar die persoon is best wel aardig. De persoon zit breed en is erg aanwezig. Je voelt je bijna een beetje onzichtbaar naast diegene.

Als wij dit als volwassenen al herkennen, stel je dan voor hoe dit voor een kind is.

In intake gesprekken met ouders wordt vaak benoemd dat hun kind zich niet prettig voelt in groepen.

Een kind groeit op en leert steeds meer zijn of haar eigen ik te kennen. Door goed te kijken naar andere kinderen, te kijken naar hun emoties en gedrag, gaat de eigen ontwikkeling verder.

Hoogsensitiviteit en ‘ik’ leren kennen

Tegenwoordig zijn er meer kinderen die hoogsensitief zijn. Dit betekent dat ze veel of zelfs álle details om zich heen oppikken. Soms zijn dat emoties, soms zijn dat geluiden of nieuwe prikkels. Soms zelfs alles bij elkaar.

Als een kind niet goed weet wat bij hem of haar hoort en wat bij de ander dan is de grens zoek en kunnen ze daar behoorlijk moe, emotioneel of zelfs beroerd van worden.

Grens leren herkennen

Het is zo fijn om een kind te leren waar de grens ligt, maar ook om te benoemen wat er gebeurt.

Zodra mijn dochter ineens omslaat in haar emotie, ga ik kijken wat er op dát moment gebeurt of net gebeurd is. Vaak kan ik, door dat te benoemen, haar helpen door die emotie heen te komen. Ze weet dat het niet van haar is en kan weer door.

Wil je dit ook voor jezelf of je kind? Ga dan eens kijken wat er met jou of met je kind gebeurt als er ineens een omslag is. Waarschijnlijk zie je al gauw waar de oorzaak ligt.

Succes!

Winactie: De wonderkikker

De wonderkikker

Nieuwe website

Onlangs is de opzet van mijn website veranderd. Hiermee is het een stuk overzichtelijker geworden wat ik aan diensten aanbied. Dit overzicht was niet alleen nodig omdat anderen aangaven dat er zo veel op mijn website stond, maar zeker ook om het in mijn eigen hoofd allemaal eens op een rijtje te krijgen.

Gek genoeg was alleen deze actie al even voldoende om rust in mijn hoofd te krijgen. Daardoor is er weer ruimte voor nieuwe ideeën.

Bijna een jaar La Rana

Wat zou ik graag een win-actie doen! Maar wat geef je dan weg? Tja…. Langzaam komen er steeds meer ideeën en plannetjes tot uiting, er staat veel leuke dingen te gebeuren.

En zo ontstond als eerste het idee voor de wonderkikker. Speciaal ontworpen voor de kinderen die met een vol hoofd naar bed gaan en deze niet aan papa of mama willen vertellen. De wonderkikker luistert naar het verhaal en…… eet het op!

En ineens lag er een heus uitgewerkt prototype op tafel!

Het prototype is met veel enthousiasme in gebruik genomen door mijn eigen kinderen. Wat word ik er blij van om te zien dat mijn idee hen helpt!

Reden te meer dus om het idee verder uit te werken en zo kwam de wonderkikker tot ‘leven’. Hij is heerlijk zacht, knuffelig en plat met een mond die echt open kan om de zorg op te eten.

Win er eentje!

Ik word er zo blij van dat ik er deze maand eentje weggeef. Wil je kans maken? Stuur me een email: info@kindercoachlarana.nl en laat me weten waarom of voor wie je er eentje wil winnen.

30 december maak ik de winnaar bekend.

Missie vervullen

Al eerder schreef ik over hoe druk het de laatste tijd is. Het voelt steeds meer alsof mijn ideeën echt vorm mogen krijgen en ook dat andere professionals daar op aanhaken.

Kennismaken, ideeën uitwisselen en uitwerken

Wat is het fijn om samen te praten over een gedeelde visie! De tijd vliegt dan voorbij en een uur is écht niks! Heerlijk als je in een flow zit om samen ideeën uit te werken en elkaar te sterken!

Het voelt als een cadeau, voor een jaar hard werken!

Ja, la Rana bestaat al bijna een jaar!! Echt bizar hoe snel dit jaar voorbij gevlogen is.

Er komt zoveel leuks aan in het nieuwe jaar. Leuke uitgewerkte samenwerkingen, cadeautjes voor jou en/ of je kind, nieuwe programma’s, geen idee waar het eindigt.

Ondertussen kijk ik stiekem wel een beetje uit naar de kerstvakantie en ben ik al bezig met het boeken van een zomervakantie (pff, altijd zo leuk om te doen, NOT!!

Nog eventjes alle ballen in de lucht houden tot de kerst, dan eventjes rust. Er volgt snel meer informatie, dan kan ik jullie eindelijk in detail mee laten genieten van alle uitgewerkte plannen. Ik kan niet wachten!!

Wat is NEE zeggen soms moeilijk!

Binnen kaders

Test test test

Langzaam maar zeker begint het steeds drukker te worden in de praktijk. Dit is super, maar vergt ook wat logistieke aandacht om alles te plannen.
Juist door de ontwikkeling, ontstaan er nieuwe uitdagingen. Het voelt als testen die op me worden losgelaten, maar vooral om zelf inzicht te krijgen.

Luxe probleem

Zo ontstond vorige week het luxe probleem dat er op de workshop die gepland stond erg goed ingeschreven werd. Zo goed, dat het eerder bedachte maximum aantal deelnemers ineens overschreden werd. De organisatie werd voor mij gedaan, waardoor ik de vraag kreeg of er nog plek was voor 3 extra aanmeldingen.

Oei, die vind ik lastig!

Alles was inmiddels al voorbereid. Alle prints lagen klaar en de indeling van de avond had ik afgestemd op het aantal deelnemers.
In eerste instantie voelde het vooral als een eer dat er zoveel aanmeldingen waren en ging ik twijfelen of ze niet alsnog mee konden doen. Iets later drong tot me door dat ik mezelf voor de gek zou houden als ik dit zou accepteren.

Gestelde grens

Dus ging ik met mezelf in gesprek. Wat zou er gebeuren als ik ze toch zou accepteren? Dan liep ik mijn eigen grens voorbij.
Dit voelt erg tegenstrijdig, want als coach probeer ik juist uit te dragen dat grenzen stellen heel belangijk is.

Soms betekent dat wel dat je NEE moet zeggen

Tja, die vind ik moeilijk. Het voelt als afwijzing. Toch heb ik het gedaan, nee gezegd.
Uiteindelijk voelde het zelfs als een opluchting, omdat ik nu mijn voorbereidingen niet opnieuw hoefde te doen.
Vanuit de organisatie kwam er ook begrip, ik had immers duidelijk aangegeven van tevoren dat 12 deelnemers de max was. Pfoe, weer zo’n situatie die je in je hoofd makkelijk groter kunt maken dan het eigenlijk is.

Gesteld kader voor mijn praktijk

Inmiddels is het steeds duidelijker voor mezelf hoe ik graag wil werken en wat ik wil leveren. Het zoeken is er een beetje vanaf, omdat ik inmiddels een kader gesteld heb voor mezelf. Dit kader omvat alles wat ik wél wil en doe. Op het moment dat er iets gevraagd wordt dat buiten het kader ligt, kan ik daar twee dingen mee doen:
Óf ik omarm de vraag en neem deze op in het kader, óf ik zeg nee.

Zo wordt het makkelijker

Eigenlijk is dit kiezen voor mezelf. Niet langer mijn eigen grenzen voorbij lopen, waardoor eventuele kwaliteit verloren kan gaan.
Is het niet de kwaliteit naar mijn cliënten toe, dan wel de kwaliteit van mijn eigen innerlijke rust ;-).

Uitdagingen

De laatste blog is alweer even geleden. Wat is er veel gebeurd!
En wat ben ik uitgedaagd in het bedenken van oplossingen van dingen waar ik zelf in vastliep.

Denk hierbij aan logistieke uitdagingen, te weinig uren in een dag om alles te doen wat eigenlijk misschien wenselijk zou zijn, maar ook erachter komen dat bepaalde ideeën in de praktijk niet blijken te werken.

2-daagse beurs

Zo stond ik afgelopen weekend op het Lifestyle Festival. Een professioneel opgezette beurs, waar ik een stand afnam van 2×2 meter. Ik heb wel al op kleinere beurzen en markten gestaan, daarvoor was inmiddels een vaste tafelinrichting ontstaan.

Met deze inrichting voor de achterwand in gedachten, ging ik vrijdagochtend beginnen met opbouwen.

Eenmaal opgebouwd, nam ik een paar stappen afstand en bekeek mijn stand…

Wat een tegenvaller!

Door de grootte van de hal en de grove structuur van de achterwand viel de hele aankleding die ik bedacht had compleet in het niet….

Wat nu?

Tja, dan kun je twee dingen doen… het laten zoals het is, of een creatieve oplossing bedenken. Op dat moment kon ik het alleen allebei niet.

Gelukkig woon ik in hetzelfde dorp, dus ik besloot alles weer af te breken en naar huis te rijden.

Eerst maar eens koffie

Eenmaal thuisgekomen ben ik eerst even gaan zitten. Een kopje koffie, een stukje fruit en even spelen met mijn zoon.
Even uit de situatie waarin ik vastliep dus.

Toen de koffie op was, ben ik gaan brainstormen met mezelf. Dat lukt me over het algemeen het beste onder druk (zie eerdere blog over deadlines) en zo ontstond er een idee.

Touw en spijkers

Ik verzamelde alle spullen die ik nodig had en vertrok weer richting de evenementenhal. Daar ben ik mijn logo (de kikker) met spijkers op de achterwand gaan zetten. Met groene wol, heb ik de contouren overgenomen en zo ontstond er iets dat op mijn logo leek.

Niet perfect

Het was dan wel niet perfect, maar de kikker was er zeker in te herkennen!
Van lieve buren op de beurs kon ik nog een fruitkistje lenen en zo kreeg ik toch een sfeervolle inrichting bij elkaar.

Loslaten

En toen ontstond het grote loslaten. De kikker was niet perfect, maar ik kreeg er wel meteen complimenten over. De creativiteit werd meer gewaardeerd dan de exacte gelijkenis met mijn logo.
Zo zie je maar weer eens, sommige dingen zijn lang niet zo groot als dat je ze maakt in gedachten. Door dit op te merken en het los te laten, kon ik oprecht genieten van hoe mijn stand er uiteindelijk uit is komen te zien.

Genoten!

Ik heb er ontzettend van genoten om mensen te kunnen vertellen over mijn werk, te netwerken en vragen te kunnen beantwoorden van ouders en kinderen.
Na twee dagen veelal staan ben ik wel moe, maar echt alleen lichamelijk.
Verder krijg ik vooral veel energie van dit werk en kijk ik uit naar meer!

Kom maar op!

Zoals Guus Meeuwis zingt in 1 van zijn nummers:
Hé zon, kom maar op, ik ben overal voor in

Eens kijken wie het hardst kan stralen, en ik denk dat ik win!

Het is een fase!

Heb je weer eens een gebroken nacht gehad, heeft je kind weer eens een ontembare driftbui gehad of is er iets anders gebeurd waar je gewoon graag even met iemand in je omgeving over praat, krijg je als antwoord: “Tja, het is een fase! Ze groeien er vanzelf wel overheen”

Aargh, dat wil je dus net niet horen!

Hoe goed het ook bedoeld is van de ander, dit is nou net die opmerking waar je nekharen van overeind gaan staan.
Natuurlijk ontwikkelt een kind zich en horen daar lastige momenten bij! Maar je wilde gewoon even spuien, even je ei leggen, verder niets.
Misschien wilde je stiekem wel even peilen hoe dat bij de ander ging, is het wel normaal?

Als moeder is dat voor mij ook nog wel eens lastig hoor!

In de rol van Energetisch Kindercoach kan ik veel handreikingen geven aan kinderen en hun ouders.
In de rol van moeder is dat echt nog wel eens lastig. Mijn hooggevoelige dochter brengt zo haar uitdagingen met zich mee qua gedrag. Vooral in de omgang met anderen is het soms lastig om te zien wat er in haar koppie omgaat.

Contact met collega’s

Wat ben ik dankbaar voor de mensen in mijn professionele netwerk! Ook ik heb wel eens vragen over mijn eigen kinderen omdat ik het als moeder even niet meer weet.
Het is super fijn en waardevol om met andere professionals kennis en kunde te kunnen uitwisselen om elkaar verder te helpen.

Het is geen falen!

Je wil zo ontzettend graag het beste voor je kind(eren). En hoe moeilijk het ook is om toe te geven, soms kan het fijn zijn als er iemand met je meekijkt, met je meedenkt en je door de moeilijke fase waar je je in bevindt heen te helpen.

Zorg goed voor je zelf, dan kun je ook goed voor je kind zorgen!

Als je even vastloopt in de omgang met je kind, komt er een bepaalde druk op te liggen. Dit voelt je kind ook!
Als jij inzicht krijgt in het waarom van het gedrag van je kind, krijg jij ruimte om te ontspannen in de situatie. Door te ontspannen in de situatie, kan je kind ook ontspannen. Het voelt niet meer zo beladen en er is ruimte om samen te kijken naar wat nodig is.

Klinkt simpel, toch?

Ja, op papier wel. Nu nog even doen.
En even tussen jou en mij, deze blog is geschreven met natte ogen. Ik heb zelf ook wel eens hulp moeten inschakelen, dus weet hoe lastig dat kan zijn.

Weer een gebroken nacht……

Afgelopen nacht was het weer eens zover. Ons mannetje had gedroomd en was compleet in paniek.

Ik werd wakker van zijn gehuil.

Toen ik bij hem kwam was hij verdrietig, bang en vooral heel erg boos. Hij wilde zijn speen niet, hij wilde niet liggen, niet bij me hangen, niet écht wakker worde en alles wat ik probeerde was voor hem een reden om nog bozer te worden.

Hij was nog niet helemaal wakker en hing dus nog half in zijn droom. Daardoor kon ik niet tot hem doordringen en niets voor hem doen ook al wilde ik dat het liefste wel.

Frustrerend!

Ook voor mij als mama is dit een situatie die op dat moment makkelijk kan doorschieten in onmacht.

Mijn opties:

Ik kan er voor kiezen om mijn frustratie te uiten, maar waar is dan zijn houvast?
Ik kan boos terug gaan doen, maar dan horen we elkaar helemaal niet meer.
Ik kan hem toespreken en proberen in een machtstrijd te overwinnen…. Maar hoe geforceerd is dat?
Alle bovenstaande opties komen in mijn hoofd voorbij, maar ik weet ook wel dat ze allemaal niet gaan helpen.

Dus, wat blijft er dan over?

Juist. Rust bewaren. Er zijn. Niet knuffelen als hij dat niet wil, maar een hand op zijn buik/been/rug. Blijven bevestigen dat ik er ben.

Ervaring

Deze laatste stap kan ik nu als moeder makkelijker zetten, door alle opgedane kennis over de omgang met kleine kinderen. In theorie weet ik het allemaal, maar deze kennis in de praktijk brengen is als moeder soms best lastig. Dat voelt ook echt wel eens naar als ik middenin een crisismoment zit.

Resultaat

Door te weten waarom een kind doet wat hij doet, in dit geval dus herkennen en erkennen dat hij zo boos was, ontstond er rust. Mijn kind voelde zich begrepen en gesteund. Gewoon, doordat ik er was, verder niets. Hij werd rustig en viel weer in slaap.

Gevoel moet goed zijn

Mijn visie is om kinderen te helpen bij het verstaanbaar maken van hun gedrag. Om die reden werk ik niet alléén met de kinderen, maar zeker ook met de ouders. De theorie hierboven werkt namelijk alleen als het gevoel klopt. Voel jij je van binnen nog opgefokt, dan krijg je echt geen rust overgebracht.

Misschien voel je je wel eens schuldig over hoe je iets hebt proberen op te lossen of voelt het stom dat je gewoon niet weet hoe dan wel.
Voel geen drempel om contact te zoeken. Het is namelijk niet aan mij om iets te vinden van jou of de manier waarop je opvoedt. Ervanuit gaande dat je het beste wilt voor je kind, gaan we samen kijken naar jouw hulpvraag en zoeken naar een oplossing voor dat wat er speelt.

Stappenplan

Tijdens de eerste afspraak gaan we samen jullie hulpvraag uitwerken. Waar lopen jullie in vast en hoe zou je het graag willen?

Vanuit daar gaan we aan de slag. Ik kan je helpen om je rust te vinden en je te herpakken in crisismomenten. Dit doen we met behulp van magnetiseren en oefeningen die jij alleen of samen met je kind kunt doen. Daarbij is het belangrijk om een oefening te vinden die voor jullie werkt, dus niet zomaar een oefening uit een boekje.

Resultaat wordt blijvend

Na een tijdje zul je gaan merken dat het voor zowel jou als voor je kind makkelijker wordt om dit soort crisismomenten te doorbreken. Hoe fijn zou dat zijn!

Gratis download

Op mijn website vindt je een gratis download. Hier staan tips in omtrent gespreksvoering met 2-5 jarigen. Download het nu via: http://www.kindercoachlarana.nl/gratis-download/

Heb je nog vragen?

Neem vrijblijvend contact met me op.

Het spel van een kind vertelt heel veel!

Foto gemaakt in voormalige pastorie te Beers

Ik kwam thuis bij een goede kennis en haar dochtertje. Moeder en ik zaten heerlijk samen aan een kopje thee, het meisje speelde in haar eigen fantasie wereld maar bleef in de buurt.

Terwijl we daar zo zaten nam het gesprek serieuze vormen aan. Moeder vertelde me dat het de laatste tijd allemaal wat moeizaam ging. Ze deed ontzettend haar best om alle ballen hoog te houden, maar was moe en had moeite met de veranderingen na de schoolvakantie. Er speelde vanalles op haar werk, haar dochter ging weer naar school en haar man en zij zagen elkaar doordeweeks niet zo veel.

Het spel van haar dochter veranderde

Het meisje nam de houten blokken en begon ermee te spelen. Ze maakte er allerlei figuren en haar moeder keek er verbaasd naar omdat dit speelgoed eigenlijk zo goed als nooit uit de kast kwam.

Terwijl we er naar aan het kijken waren pakte het meisje een rond blokje, legde daar een lange platte bovenop. Het werd een wipwap. Op de uiteinden van de wipwap zette ze twee blokjes en begon te spelen. Het ging prima, want de wip was in balans.

Maar toen veranderde haar spel

Ze legde het ronde blokje aan de onderkant uit het midden, waardoor de wip uit balans raakte. Ze kon er niet meer mee wipwappen, maar probeerde dit wel.
Moeder herkende hier een spiegel in. Het gezin was door alle hectiek even uit balans!
Dit had ze zelf echter nog niet zo concreet gezien.
Vlak hierna bouwde het meisje een toren van een paar smalle blokjes. De toren was in balans, maar werd met een ander blokje omver geslagen. Weg balans, de toren stortte in elkaar. Wederom een mooie beeldspraak, het liet zien hoe makkelijk de balans op dit moment omver geworpen wordt omdat de basis niet sterk is (mama in dit geval).

Wauw, haar kind liet haar zien hoe het in elkaar stak!

Prachtig he! Ik schrijf al vaker stukjes over beeldend gedrag, maar het blijft me mateloos fascineren hoe kinderen hun verhaal kunnen vertellen. Hoe logisch dit allemaal ook klinkt, des te moeilijker is het om dit van je eigen kind te kunnen zien.
Als coach kan ik deze vertaalslag makkelijk maken, maar ook ik zie echt niet altijd de spiegel die me door mijn eigen kinderen wordt voorgehouden.

Voortdurend proces

In je leven blijf je leren. Al is de balans hersteld in het gezin, deze kan door een gebeurtenis zomaar weer verstoord worden. Het is de kunst om naar elkaar te blijven kijken, naar elkaar te blijven luisteren en te proberen in verbinding met elkaar te kijken wat er anders moet of kan.
Hoe gaat dat bij jullie thuis?